QUARTET - COUTURIER FRANCOIS, TARKOVSKY - CD

18.90
674599
Artist: COUTURIER FRANCOIS, TARKOVSKY
Format: CD
Status: Ενημέρωση για την διαθεσιμότητα εντός 24 ωρών
Label: ECM RECORDS
Release Date: 28/06/2012
Number of Discs: 1
+
QUARTET - COUTURIER FRANCOIS, TARKOVSKY
Μετά από το Nostalghia - Song for Tarkovsky (2005) και το σόλο πιάνο άλμπουμ Un jour si blanc (2009), αυτή η νέα ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στην άρτια ακουστική του Auditorium RSI στο Λουγκάνο και ολοκληρώνει μια τριλογία για τον François Couturier. Ανοίγει επίσης ένα νέο κεφάλαιο για το κουαρτέτο του, γνωστό πλέον ως το Κουαρτέτο Ταρκόφσκι.

Το έργο του σκηνοθέτη Αντρέι Ταρκόφσκι (1932-1986) συνεχίζει να προσφέρει έμπνευση για τον πιανίστα. Οι συνθέσεις του, είναι γεμάτες αναφορές στη ζωή και την τέχνη του σκηνοθέτη. Στο σημείωμά του που συνοδεύει την έκδοση, ο Charles de Brantes φωτίζει ορισμένες από αυτές τις αναφορές, επισημαίνοντας ότι ακόμα και οι τίτλοι των δώδεκα συνθέσεων αποτελούν από μόνοι τους μια σειρά από αναφορές.

To A celui qui a vu l' ange, για παράδειγμα, είναι η επιγραφή που υπάρχει στον τάφο του Ταρκόφσκι. Τα Tiapa και Maroussia ήταν τα στοργικά υποκοριστικά με τα οποία ο Ταρκόφσκι αποκαλούσε τον νεώτερο γιο του και τη μητέρα του. Το Myshkin αναφέρεται στον ήρωα του Ντοστογιέφσκι για τον οποίο συχνά έθιγε στις ταινίες του. Το San Galano είναι το ερειπωμένο ξωκλήσι της Νοσταλγίας. Το Mouchette ήταν η ταινία του Bresson που αγαπούσε ιδιαίτερα ο Ταρκόφσκι και το Doktor Faustus ήταν το μυθιστόρημα του Thomas Mann που ήθελε να κάνει ταινία. Ο Ταρκόφσκι έγραψε το σενάριο για την ταινία Sardor, που ποτέ δεν γυρίστηκε. Το La passion selon Andrei ήταν ο αρχικός τίτλος του ιστορικού αριστουργήματος του Ταρκόφσκι, Andrei Rublev.Το L’Apocalypse, το τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής Αποκάλυψη, είναι μια συχνή αναφορά στις τρεις τελευταίες ταινίες του, το La main et le oiseau αναφέρεται στη σύντομη σκηνή του Καθρέφτη που ο Ταρκόφσκι αργότερα αποκάλεσε αυτοβιογραφική και τέλος το De l'autre côté du miroir – ή άλλη όψη του καθρέφτη, μέσα από την οποία μπορεί να κινηθεί κανείς σε άλλες διαδρομές της φαντασίας.

Οι συνθέσεις San Galagno, Sardor και Le main et l’oiseau είναι συλλογικοί αυτοσχεδιασμοί των Couturier, Lechner, Larche και Matinier, και το μουσικό τους βάθος αποκαλύπτει την ωρίμανση που έχει επέλθει, στα τελευταία πέντε χρόνια. Όλες οι άλλες συνθέσεις είναι του Couturier, ο οποίος επισημαίνει ότι το A celui qui a vu l' ange είναι εμπνευσμένο από το Qui est homo από το Stabat Mater του Pergolesi και το Maroussia, από το Das alte Jahr vergangen ist του Johann Sebastian Bach. Το La passion selon Andreï έχει αναφορές στο Herr, Unser Herrscher από τα Κατά Ιωάννη Πάθη του Bach και στο Doktor Faustus υπάρχουν κάποιες νύξεις από τη σονάτα για βιολοντσέλο και πιάνο op. 40 του Shostakovitch.

Ο François Couturier ξεκίνησε να παίζει πιάνο από την ηλικία των έξι ετών. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη κλασική μουσική και τη μουσικολογία στις αρχές της δεκαετίας του ΄70, ξεκίνησε να συτοσχδιάζει, αρχικά επηρεασμένος από τους μοντερνιστές Paul Bley, Chick Corea και Joachim Kühn. Στο τέλος της δεκαετίας του ’70 συνεργαζόταν σταθερά με τον ντράμερ Jacques Thollot, μια προταγωνιστική φιγούρα του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού της Γαλλίας. Δουλεύοντας με το γκρουπ του Thollot ο Couturier απέκτησε φιλία με τον μπασίστα Jean-Paul Celea, που εξελίχθηκε σε συνεργασία ως ντουέτο αρχικά και στη συνέχεια μαζί με άλλους μουσικούς, ανάμεσά τους ο Daniel Humair, ο François Jeanneau και ο Dominique Pifarély. Ο François Couturier ηχογράφησε στην ECM για πρώτη φορά μαζί με τον Τυνήσιο δεξιοτέχνη στο ούτι Anouar Brahem, το άλμπουμ Khomsa το 1994, μια ηχογράφηση που σηματοδοτεί επίσης και την πρώτη συνεργασία του Jean-Marc Larché με την εταιρεία. Η συνεργασία του πιανίστα με τον Anouar Brahem ξεκίνησε το 1985 όταν έπαιξαν μαζί σε ένα φεστιβάλ της Καρθαγένης. Το τρίο του Αnouar Brahem έγινε εξαιρετικά δημοφιλές χαρίζοντάς μας κάποιες εξαιρετικές ηχογραφήσεις όπως το Le pas du chat noir (2001) και το Le voyage de Sahar (2005). Μια ακόμα ηχογράφηση του François Couturier ήταν η συνεργασία του με τον βιολονίστα Dominique Pifarély (στο άλμπουμ Poros, το 1997).

Το Κουαρτέτο Tarkovsky έκανε την πρώτη του διεθνή εμφάνιση στο φεστιβάλ του Πέργκαμο τον Απρίλιο του 2006. Από την κυκλοφορία του δίσκου Nostalghia – Song For Tarkovsky, το κουαρτέτο είχε μια σταθερή παρουσία σε συναυλίας και φεστιβάλ της Ευρώπης. Οι μουσικοί έχουν συμβάλλει σε πολλές διοργανώσεις της ECM, στο Dinant, στη Φρανκφούρτη, στην Αθήνα, στη Φλωρεντία και στην Ούμπρια. Επερχόμενες συναυλίες έχουν προγραμματιστεί στη Βασιλεία την Βαρκελώνη, τη Λισαβώνα και σε διάφορα σημεία της Γαλλίας.

Το κουαρτέτο έχαιρε θερμής ανταπόκρισης από το διεθνή Τύπο. Στην κριτική του για το Nostalghia ο Ray Comiskey της Irish Times, συνόψισε την προσέγγιση του συνόλου: «Ο συνδυασμός της αυστηρής κλασικής φόρμας με τον αυτοσχεδιασμό, ελεύθερο ή οργανωμένο, δημιουργεί ένα αποτέλεσμα δωρικής ομορφιάς, χαραγμένο από σκοτεινές αποχρώσεις που αποπνέουν μια ακόρεστη δίψα για επικοινωνία με τη βαθύτερη ουσία των πραγμάτων».